.jpg)
Column @je
Column @je
Heerlijk, lui zijn. Het liefst doe ik zo min mogelijk. Lekker luieren op de bank met de voetjes omhoog. Tijdens mij selectiejaren zat ik zo nu en dan ook op de bank tijdens een wedstrijd. En dat was heerlijk. Zeker wanneer ik die week al twee getraind had. Dan kon ik op zondag ff bijkomen. En als ik op zondag wel een hele wedstrijd speelde, stond ik op de training reserve.
Nee, nu ik gestopt ben, kom ik eindelijk tot rust. Lekker elke zondagmiddag op de bank hangen. Pas tegen 23.00 uur kruip ik er vanaf om naar bed te gaan. Van mijn vriendin moet ik dan nog wel de tv uitzetten, de vaatwasser aanzetten en het licht uit doen. Verschrikkelijk. Ik was laatst zo jaloers op de bewoners aan de Lange Wagenstraat. Vanuit het niets zaten zij ineens zonder stroom. Dus, geen tv uitzetten, geen vaatwasser aanzetten en al helemaal geen licht uit doen. Nee, ik zou de vrijwilligers van de voetbal bedanken wanneer ze bij mij in de straat een stroomkabel door midden trekken!
Natuurlijk mis ik het voetballen wel. Niet zo zeer het op en neer rennen tijdens een wedstrijd, dat deed ik trouwens toch altijd al op één tempo, maar wel het geinen in de kleedkamer en dat er bier voor mij gehaald wordt wanneer ik €10,- pot. Ik probeer het regelmatig hoor. Op zondag om 17.00 uur gooi ik een tientje op tafel, maar geen bier hoor.
Nee, mijn vriendin trapt daar niet in. Die zegt dat ik dan maar een keer naar de voetbal moet gaan. Eerst zou ik het nog wel overwegen, maar nu ze helemaal buiten Gils tegen de snelweg aanzitten. Pfff, tering zeg. Gelukkig heb ik een auto. Dan rij ik de Raadhuisstraat uit, langs de Total en ga ik bij de Audax de snelweg op. Halverwege de snelweg zie ik dan al de lichtmasten van de velden en ben ik er bijna, denk ik. Bij afslag Bavel ga ik er af en dan binnendoor richting de Ridderstraat. Dit is allemaal nog wel te doen.
Maar als je dan je auto parkeert, moet je nog een end lopen. De avondvierdaagse is er niks bij! Van de parkeerplaats, om het hoofdveld, de trap op, naar de kantine. En niet dat ze halverwege een post hebben met ranja en een appeltje hè. Gelukkig vinden meer mensen deze weg te lang en ontstaat er zowaar een olifantenpaadje over het hoofdveld. De kortste weg naar de kantine! Daar aangekomen ben ik zeer blij te constateren dat er een lift is, want die trap is ook asociaal hoog en steil. Ik snap trouwens sowieso niet waarom een kantine op de eerste etage moet zijn?
Na het drukken op het knopje krijg ik gelukkig de tijd om ff bij te komen. Namelijk, voor dat de deur van de lift boven dicht gaat, duurt 35 seconden. Dan komt hij naar beneden, stap ik in en druk ik op het knopje. Dan wacht ik 35 seconden voor dat de deur dicht is en de lift naar boven gaat. Heerlijk die veiligheidseisen. Boven aangekomen ben ik ondertussen uitgerust van mijn reis en kan ik de weg naar de bar vervolgen.
Met veel plezier bestel ik een biertje aan de bar. Na een ferme slok begeef ik mij richting de raamzijde om het prachtige spel van Gilze 1 te aanschouwen. Gelukkig zijn ze nog maar net begonnen J Aan de tweede helft L De wedstrijd is niet veel meer belovend als toen ik nog speelde, maar uit fatsoen blijf ik kijken. En eerlijk gezegd, ik vermaak mij eigenlijk prima.
Totdat ik in gesprek raak met William Akkermans. Hij is blij om mij te zien en vraagt wat ik van het nieuwe sportpark vind. Ik antwoord vrij positief, als je bedenkt dat ik de weg hier naar toe nog vers in mijn achterhoofd heb. William is ook nieuwsgierig naar mijn mening over de vernieuwde website. “Prachtig”, antwoord ik. “En wat vind je van het twitteraccount? Daarmee houden wij onze supporters op de hoogte van de actuele rust- en eindstanden!,” legt William vol trots uit. “Voor als ze niet naar de wedstrijd kunnen komen kijken.” Stom verbaast kijk ik hem aan. Dat klinkt ideaal! William bedankt.
Dus, komende zondag lig ik lekker onderuit op de bank. Voetjes op tafel en de telefoon in de hand. Heerlijk, lui zijn. Moet ik alleen nog iets bedenken hoe ik voor €10,- bier in mijn handen krijg…..
Gr @je
Printversie: column mrt 2012
Vorige columns: