achtergrond_VVGilze_3.jpg

Effe bijkletsen met

Effe bijkletsen met: Sylvia Aarts

Het is zaterdagmorgen om 11.30 uur dat we in de bestuurskamer van de VV Gilze  aanschuiven om wat bij te gaan kletsen met Sylvia Aarts. Het pupillenvoetbal is bijna afgelopen. Dat betekent effe wat rust op het wedstrijdsecretariaat. Voor wie Sylvia niet of onvoldoende kent, stelt ze zich graag even voor. Dus Sylvia aan jou het woord. “Om maar met mijn leeftijd te beginnen. Op 9 januari werd ik tweeënvijftig. Ik ben Rotterdamse van geboorte. Na 7 jaar verhuisd naar Etten Leur en in 1993 in Gilze neergestreken. Samen met Jack mijn man en onze twee zoons Kevin en Roy wonen wij in de Pastoor Conincxstraat op nummer 13. Ik heb een full time job bij Audax Logistics. Hoewel wat wisselend in aantal, moet ik in de inpakafdeling zo'n vijftig medewerker(ster)s aansturen. Daarvoor is de mooie functienaam 'Supervisor' bedacht. Hiervoor heb ik, nog vorige maand, een anderhalf jaar durende en pittige opleiding met goed gevolg afgesloten. Waarop ik erg trots ben. Overigens ben ik nogal wat andere functies werkzaam geweest. Van telefoniste tot verkoopster en wat er verder zo al meer te bedenken valt. Soms ook wel zonder de benodigde opleiding. Ik wist over het algemeen een goede invulling te geven aan deze functies, in veel verschillende werkgebieden. Dat op karakter en doorzettingsvermogen”. Zo zegt Sylvia zelfverzekerd. Een full time job en dan op zaterdag nog het wedstrijdsecretariaat  bij de VV Gilze. Is dat allemaal een beetje te plooien? “Simpel, als dat niet zo was dan zat ik niet hier. Het is geheel vrijwillig, maar zeker niet vrijblijvend. Bovendien zijn we bezig in een goede sfeer, en kunnen we op elkaar rekenen. Met we bedoel ik. Gerrit Gijsbrecht die voor het 'materiaal' m.n. de ballen zorgt, Anja Oprins, Jurgen Arts en ik dus. Wat doen wij zoal. Bezoekende teams  worden door ons ontvangen en kunnen met eventuele vragen bij ons terecht.

De duidelijke aanduiding borden en schermen, nemen overigens al veel van die vragen weg. Verder coördineer ik de bezetting met scheidsrechters voor alle jeugdelftallen behalve die van Jo-19-1 en Jo-17-1. Die door de KNVB zijn aangesteld. Wel zorgen we voor ontvangst. We nemen van al die scheidsrechters de uitslagen in ontvangst voor plaatsing op onze website en sportlink. Voor de kinderen zorgen we dat er een lekker glas ranja is tijdens de rust. Ook blijven er altijd onverwachte gebeurtenissen waarop moet worden ingespeeld. Ook hier staan we voor klaar. Dit is zo een greep op de taken waarmee  we onze zaterdag bij de VV Gilze doorbrengen. Ook komt het regelmatig voor dat er avondwedstrijden voor de jeugd gepland worden. Door goede onderlinge afspraken is ook steeds één van ons aanwezig. Het is niet zo maar een paar uurtjes op zaterdag. Ik ben om 7.30 uur op het sportpark en het is 17.30 uur of later dat we, meestal met een goed gevoel, weer af kunnen sluiten. Veel, heel veel jonge mensen konden, tenslotte ook door ons toedoen zich weer uitleven in hun favoriete sport, voetbal”.  Aldus Sylvia. Heeft zij ook wat met voetbal? “Zeker. Ik ben verzot op zowat alle sporten maar op voetbal wel het meest. Toen onze zoons Kevin en Roy gingen voetballen nam dat alleen maar verder toe. Roy is gestopt net voor de overgang naar de senioren. Kevin is nog steeds actief bij de VV Gilze. Hij is voorzitter van het 'Vermetten' voetbalkamp en  is leider van Jo- 11-5 en trainer van Mo- 15-1 en voetbalt in Gilze 5. Dat zal ook mijn betrokkenheid bij het Gilse voetbal wel verklaren. Toch was ik lange tijd een 'paardenmeisje'. Vanaf mijn achttien jaar was de paardensport mijn alles. Lange tijd had ik een eigen paard met de mooie naam Ebony, waarmee ik dressuur reed. In 1990 leerde ik Jack kennen. Hij nam regelmatig deel aan fokpremiekeuringen. Dat hield voor mij in dat ik op een andere manier bij de paardensport betrokken raakte. Ik zorgde voor het toiletteren van de paarden. Dat hield o.a. in het invlechten van de manen, het wassen en opscheren. En dan maar hopen dat zo'n merrie goed scoorde tijdens de keuring, waardoor de marktwaarde behoorlijk kon oplopen”. Waarmee Sylvia ons effe meenam in een heel andere tak van sport. Je bent Rotterdamse van geboorte, toch valt daar in jouw taalgebruik niet meer veel van te horen? Sylvia: “Je zou me eens moeten horen als we met Rotterdammers onder elkaar zijn dan schakel ik probleemloos over op dat dialect uit mijn kinderjaren. Het is niet alleen het dialect maar ook de directheid, of nog duidelijker gezegd het recht voor zijn raap principe. Dat waar Rotterdammers om bekend staan. Ook die eigenschap meen ik nog steeds te bezitten. Als ik onrecht opmerk  zoals b.v. pesten dan laat ik daar geen gras over groeien en grijp meteen in”. Zo zegt Sylvia resoluut. We zagen je in het verleden regelmatig als supporter van Gilze 1. Is dat een beetje over? Sylvia: “Wel het bezoeken van de wedstrijden. Ik was meestal uit en thuis van de partij. Nu volg ik nog wel met belangstelling de uitslagen.

Nu ik ook op vrijdag moet werken is alleen de zondag nog een 'vrije dag' en je zult begrijpen die is me zeer lief is”. Zo verduidelijkt Sylvia. Er stapt inmiddels weer iemand de bestuurskamer binnen die de aandacht van Sylvia vraagt. Dus wat doe je dan? Stoppen met ons bijkletspraatje. Er zijn immers belangrijker dingen te doen. Natuurlijk niet nadat we Sylvia bedanken voor haar medewerking, en onze waardering uitspreken voor zoveel vrije tijd die ze besteed aan de VV Gilze.

Red. Jos van Dongen