achtergrond_VVGilze_4.jpg

Effe bijkletsen met

Effe bijkletsen met: Joep van den Ouweland

In oktober 2018 werd vrij onverwacht duidelijk dat Joep van den Ouweland zich had aangesloten bij de selectie van de v.v.Gilze. De vereniging waar Joep, zijn eerste ballekes trapte. Dat hij nog van waarde wil zijn voor de v.v.Gilze, dat voelt goed.  Zijn voetbalkwaliteiten als ex prof komen van pas, maar ook zijn jarenlange ervaringen in het sfeertje van het betaalde voetbal, zijn  mooi meegenomen. Joep gaat het komend seizoen een rol vervullen tijdens de trainingen van de selectie.  Dit is een reden temeer om eens een praatje te gaan maken met deze gemoedelijke dorpsgenoot. Hiervoor spraken we af op  dinsdag 2 april voorafgaande aan de training. Natuurlijk komen zijn herinneringen, aan die lange periode in het betaalde voetbal, aan de orde.  Voor veel dorpsgenoten ben je een B-G-er (bekende Gilzenaar).

Toch maar even. Wie is Joep van den Ouweland? Joep: “Ons Mariska, mijn vrouw dus, woont samen met mij en onze drie kinderen aan de Bavelseweg op nummer 45. Onze dochtertjes Indy van 12  Aiden van 9 en ook ons zoontje Espen van 9 zijn allen lid van de v.v. Gilze. Duidelijk zal zijn dat pa Joep daar een groot deel van de zaterdag 'druk' mee is. Vooral hartstikke leuk om je kinderen in een teamsport bezig te zien en dat ze het echt als spel beleven. Mijn werk vind ik bij Cloetta in Oosterhout en ik zit in het financial accounting team. Het bedrijf produceert zoetwaren en brengt o.a. Red Band, Venco, Kings, Sportlife en nog een aantal andere merknamen op de Nederlandse maar vooral ook op de buitenlandse markt.” Zo opent Joep.

Hij groeide op in een echt sportgezin. Wat weet hij daar nog van? Joep: “Je bent jezelf daar niet zo van bewust. Het is zoals het is. Later hoor je wel en besef je hoe was om als kind twee sportende ouders te hebben. Pa was enkele jaren basisspeler van Gilze 1. De meeste jaren was hij actief voor W.V.O uit Oosterhout die wisselend eerste en hoofdklasse speelden. Dan ons ma, die speelde met de handbalvereniging Gilze op zowel tweede als derde divisie niveau. Naast de vele trainingen en wedstrijden moest het nodige geregeld worden, in huize van den Ouweland, om steeds van de partij te kunnen zijn.

Als de nood aan de man was nam ons ma een reiswieg mee naar de sporthal en parkeerde die daar ergens op een veilige plaats met Charlie of mij daarin. Wat ik begreep, werd ook om ons stil te houden, tijdens de rust borstvoeding gegeven. In de sfeer van 'alles voor de sport' groeide ik op.” Aldus J oep. Het was dus niet nodig om jou te stimuleren te gaan sporten?

“Nee hoor, al toen ik goed en wel kon lopen was een bal mijn grootste vriend. Wat overigens ook gold voor mijn oudere broer Charlie. Charlie die ook een profavontuur achter de rug heeft en o.a  bij Roda JC speelde.  Als zesjarig broekske werd ik lid van de v.v.Gilze. Dat was overigens maar van korte duur. De scouts, op zoek naar talent, hadden eerder Charlie opgemerkt op de velden van de v.v.Gilze. Toen ze ook mij daar bezig zagen, waaronder Frans Bouwmeester, werd gefluisterd, “Kijk dat ventje daar, die kan er ook wel wat van.” “En voor ik het wist droeg ik de clubkleuren van Willem Π. Tot en met mijn achttien jaar maakte ik deel uit van hun jeugdopleiding. Zonder me ook maar op het kleinste voetstuk te willen zetten, werd ik in de Voetbal International, als beste jeugdspeler van Nederland gekozen in het jaar 2002.

Het jaar daarvoor overkwam Wesley Sneijder hetzelfde. Dat roept mogelijk de vraag op waar is het dan met die zo talentvolle Joep misgegaan?” Zo zegt Joep met de nodige zelfspot. “Zeg het maar zo, de enige vergelijking met Sneijder is dat ik mijn eigen Yolanthe heb. Met veel plezier kijk ik terug op mijn prof carrière. Die uitverkiezing in de Voetbal International leverde me wel, als achttienjarige, een overgang naar Feyenoord op.

Ik speelde enkele vriendschappelijke wedstrijden mee in Feyenoord 1. Na twee seizoenen in Feyenoord 2, waar ik o.a. samen met van Persie speelde, werd mij een contract bij De Graafschap aangeboden. Daar in Doetinchem heb ik een geweldige tijd beleefd. Twee seizoenen speelde ik met De Graafschap in de eredivisie. Twee maal beleefden we een kampioenschap in de Jupiler League. T.w. In 2006 en 2010. De meeste memorabele wedstrijd voor mij was wel de uitwedstrijd in De Kuip tegen Feyenoord die met 1-3 gewonnen werd.

Zonder dat ik de gevierde jongen wilde zijn, genoot ik een zekere populariteit bij de 'Superboeren'. Een heerlijk publiek. Bij een geslaagde actie gebeurde het niet zelden dat mijn naam gescandeerd werd. 'Joepie, joep, joepie joep' etc. wat natuurlijk ook lekker 'bekt'. Je vraagt er niet om, maar je krijgt het wel. Dit heeft me heel wat kippenvel momenten opgeleverd en bovendien erg gestimuleerd. Na 5 jaar De Graafschap volgden twee seizoenen Go Ahead Eagels en 5 seizoenen Top Oss. Met Achilles Veen sloot het boek van betaald voetbal.” Zo zegt Joep met lichte spijt in zijn stem.” Benieuwd of je nog contacten hebt overgehouden aan jouw betaald voetbalperiode? Joep: “Nauwelijks, het is prima zo, we laten het bij familie, vrienden en kennissen. Een enkele keer heb ik nog  contact met Donny de Groot  een medespeler uit mijn De Graafschap-tijd. Daar blijft het wel zo'n beetje bij. Voor nu is het de v.v.Gilze dat telt voor mij. Ik heb het 'super' naar mijn zin. We hebben een jonge en talentvolle groep. Ik heb de knop omgezet en geniet nu van een geheel andere beleving van het voetbal. Zeker, ook ik wil presteren.

Het heilige moeten is er vanaf. Het was mijn werk. De druk om mee te blijven tellen, en niet letterlijk aan de zijlijn te komen staan, behoort tot het verleden.” Zo is Joep van mening. Zondag 31 maart zagen we hem nog acteren in de met 0-3 gewonnen uitwedstrijd tegen Baardwijk. Joep over deze wedstrijd: “Een verdiende overwinning dat zeker. Om in het spoor te blijven van Desk en TSC was dat ook nodig. Het zal duidelijk zijn dat we met deze stand, vol moeten gaan voor een periodetitel. Wat zou het geweldig zijn als we in 2021, het jaar dat de v.v.Gilze 100 jaar bestaat, een tweede klasser zijn.” Zo zegt Joep hoopvol. Effe nog over de pupil van de week tijdens deze wedstrijd. De 7 jarige Donato had er zo de pest in dat Ricky van den Dungen voor Gilze de 0-1 scoorde dat hij op Emiel Heefer (trainer) afstapte en zei: “Wissel trainer”!!!, zet mij er maar in.” Ondanks de uiteindelijke 0-3 ging het ventje, na leuk woordje van Emiel en met een mooie bal, toch gelukkig huiswaarts. Vooruitkijkend naar het komend seizoen, ook dan zal Jeremy Buchly zijn derde seizoen ingaan als hoofdcoach van de v.v.Gilze.

M.b.t. tot de trainingsavonden zal Joep in nauw overleg met Jeremy de trainingsavonden gaan verzorgen. Joep: “Inderdaad, Jeremy zal nog al wat keren moeten verzuimen vanwege een noodzakelijk te volgen opleiding. Ondanks dat ik trainingsbevoegdheid heb tot en met de tweede klasse zal mijn rol, zoals gezegd, in overleg met Jeremy worden ingevuld. Ik zie er naar uit om ook op dit gebied van de voetbalsport mijn eerste ervaringen op te gaan doen. Mooier kan het niet. Bij de v.v.Gilze waar het ooit mijn voetballeven begon. Er doen al wat typeringen, voor mij in deze rol, de ronde. Wat te denken van “De Kleine Generaal.”

Zo zegt Joep lachend. Joep we moeten er mee stoppen. De training begint, we verlaten het scheidsrechtershome waar noodgedwongen dit bijkletspraatje plaatsvond. Met dank voor zijn medewerking aan deze relaxte dorpsgenoot.

Wij wensen hem en een fijne en mogelijk ook succesvolle tijd toe bij onze dorpsclub de v.v. Gilze.

Red. Jos van Dongen