achtergrond_VVGilze_3.jpg

PannaPraat

Weg met de VAR?!

Nog maar een paar maanden geleden werd de VAR door de heren geleerden aangedragen als dé oplossing voor alle discussie rondom scheidsrechterlijke beslissingen. Er zou geen ruimte meer zijn voor arbitraire dwalingen: een overtreding in de 16 is een penalty, een tackle op de achillespees een rode kaart, bal met de hand is gewoon hands en buitenspel….. enfin einde discussie. We weten wel beter nu. Er lijken ieder weekend weer meer discutabele momenten bij te komen. Het gaat al zo ver dat er wordt gepraat over de psychologische verwerking in het hoofd van de scheids, op het moment dat hij een seintje krijgt van de videoref.

Voetbal is hierin niet uniek. Iedere sport heeft zo z’n eigen regels en met moderne hulpmiddelen probeert men deze regels te handhaven.

Na de finish van het shorttrack kan het soms wel 10 minuten duren voordat de uitslag bekend is. Is Suzanne nu de winnares of niet? Werd Sjinkie nu geduwd waardoor hij z’plek verloor? De videoref oordeelt en veroordeelt, waarna de uitslag wordt bekend gemaakt. Tot die tijd moet iedereen in spanning af blijven wachten, en dat heeft even de tijd nodig.

De topsport snelwandelen is vaak onbedoeld slachtoffer van de professionele video opnames op de Olympische spelen. Bij gewone wedstrijden zit er misschien ergens achter een boom een verdwaalde controleur, die kijkt of alles volgens de regels verloopt; de snelwandelaar moet namelijk ten alle tijden minsten één voet aan de grond hebben. Deze eenzame controleur kan geen misstanden waarnemen. Maar bij de Olympics wordt alles opgenomen met ultra slow-motion camera’s met 1000 fps. Hiermee wordt ineens inzichtelijk dat al die snel waggelende individuen grote bedriegers zijn en dat iedereen op een bepaald moment wel beide voetjes van de vloer heeft. Gevolg: vele diskwalificaties en uitsluitingen.

Bij het schaatsen deed een paar jaar geleden de dokter-bibber-regel z’n intrede: een minuscule lijnovertreding met de schaats, betekende linea recta uitsluiting voor de schaatser in kwestie. In principe een logische gedachte: je moet in je eigen baan blijven. Maar volgens de schaatsers en coaches was het lastig voor het publiek om te volgen wat er nu precies gebeurd was (lees een paar topschaatsers werden gediskwalificeerd) en de regel vond al snel zijn Waterloo.

De diskwalificaties van onze Max. “Hoe kunnen ze onze Max nu zoveel onrecht aan doen?” “Hier gaat hij veel van leren voor de komende jaren!” “Hij durft tenminste nog wel te racen!” “Zijn ze soms bang dat hij te veel gaat winnen?” “Max is een aanwinst voor de sport!” Er is veel te doen rondom de Nederlandse formule 1- rijder. Max brengt heel veel teweeg: hij zoekt de randjes op, dat maakt hem zo bijzonder. Regels waarvan zelfs de FIA geen benul meer had, moeten weer uit de garage worden gehaald, om de Max-situatie te beoordelen. En dankzij vele camerabeelden kunnen wij prachtig meeoordelen.           

Bij voetballen, tennis, hockey, schaatsen, rugby, zwemmen……..camera’s vanuit alle standpunten laten ons zien wat er gebeurd is, of toch niet helemaal? Als dat zo zou zijn hadden we geen discussies meer in het café en in kantine. Geen gesteggel meer bij de koffieautomaat. Maar niets is minder waar; de beelden openen nieuwe discussies.  Dus laat de VAR lekker blijven, zodat we kunnen blijven praten en zorgen dat we kunnen blijven ouwehoeren over de belangrijkste bijzaak in het leven: sport!

 

 

 

 

Vorige edities: